02-01-06

nr 62 januari 06

Loze beloften

 

SP.A bluft met een onuitvoerbaar voorstel. CD&V leidt aan geheugenverlies

 

 

De nieuwe SP.A voorzitter zet het ‘gratisverhaal’ van zijn voorganger verder. Eerst lag voormalig socialistisch minister Baldewijns mee aan de basis van de schaarste aan bouwgrond door in 1997 de aansnijding van woonuitbreidingsgebieden drastisch te beperken. Nu zouden de gemeenten maar een verkavelingsvergunning mogen afleveren in een woonuitbreidingsgebied als de eigenaar een derde van zijn grond aan zestig procent van de marktwaarde verkoopt aan gezinnen met een ‘modaal’ inkomen. Gevolg: twee derden zouden dan zeker 20% boven die marktwaarde worden verkocht om dezelfde globale opbrengst te realiseren, en zo tot nog duurdere grondprijzen leiden. Een verbazend voorstel voor een hoogleraar grondwettelijk recht. Zelfs als de maatregel geen onaanvaardbare beperking van het eigendomsrecht zou betekenen, is hij totaal onuitvoerbaar. Welke criteria zal men hanteren om prioriteiten te stellen? Organiseert men elke drie maand een toewijzing op basis van de inschrijvingsdatum, een loterij? Gegarandeerde frustratie voor hopen volk met een ‘modaal inkomen’ die een unieke kans voor ‘een koopje’ aan hun neus zien voorbijgaan. Moet de koper de grond levenslang in eigendom houden? Als hij die korter bijhoudt, moet hij dan een stuk van de korting terugbetalen aan de oorspronkelijke eigenaar? Of mag hij een (speculatieve?..) meerwaarde op zak steken? Een dergelijke maatregel zou misschien wel kunnen opgelegd worden met een massale berg formulieren, ellenlange reglementen en een leger ambtenaren; in een collectivistisch regime dus, en met veel ontevredenen. Hij staat ook haaks op de beleidsdoelstellingen van vandaag: minder regels. We kunnen ons moeilijk voorstellen dat de SP.A-voorzitter dit niet allemaal weet, maar hij heeft toch maar weer het nieuws gehaald met een ‘sympathieke’ boodschap voor “iedereen” die HEM en de SP.A geen euro kost.

 

Het doet denken aan het verhaal van Stevaert bij de invoering van minimale rechten voor zonevreemden in 2001, die paars-groen hen eerst had afgenomen. Hij verklaarde dat een (onbepaald) aantal speculanten tientallen zonevreemde huizen gekocht hadden met speculatieve doeleinden. Op zijn voorstel werd een artikel in het decreet RO opgenomen om deze speculanten te bestraffen door ze planbaten te doen betalen voor die zonevreemde woningen die zone-eigen worden en waarvan kan worden aangetoond dat een speculatieve meerwaarde in de periode van 18 mei 1999 tot juli 2001 werd gerealiseerd. De Vlaamse regering moest hiervoor ‘nadere regels’ vaststellen. Die zijn er tot vandaag niet gekomen. (De andere zonevreemden bleven toen ook niet buiten schot. Zone-eigen gemaakte woningen met een kadastraal inkomen boven de 750 euro moeten in verschillende gevallen ook planbaten betalen. Hier ontbreken echter ook nog ‘nadere regels’.)

 

Van een andere regeringspartij is ook weinig opbeurend nieuws te vertellen. Tijdens de vorige legislatuur, toen in de oppositie, verdedigde CD&V met hand en tand de verjaring van stedenbouwmisdrijven in alle gebieden. Het heette toen nog: “Dat zelfs onschuldige kopers of erfgenamen ook soms na tientallen jaren tot afbraak kunnen verplicht worden, gaat in tegen het algemeen rechtsgevoel, en tegen beginselen, vervat in het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM).” Specifiek in verband met de kwetsbare gebieden zegde CD&V zich steeds verzet te hebben tegen een afwijkende regeling: “We denken dat ook hier het gelijkheidsbeginsel wordt geschonden.” Een maand geleden schreef Joke Schauvliege ons: “Wat de verjaring betreft zijn we voor het behoud van de niet-verjaring in kwetsbare gebieden”. De geest van Stevaert, Kelchtermans en Baldewijns blijkt stilaan aan een heropleving te beginnen in SP.A en CD&V.


11:03 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |