28-06-05

Het Nieuwsblad 20 juni - reactie

In Het Nieuwsblad van maandag 20 juni was de hoofdtitel op blz. 1: 'Bulldozer vervangen door boete', de ondertitel 'Minister Van Mechelen laat zonevreemde huizen staat, met een uitvoerig interview met deze minister. Onze reactie:
 

Bulldozers vervangen door doe-het-zelf

 

Laat Van Mechelen zonevreemde huizen staan, zoals in een kop bij het artikel aangekondigd? Niets is minder waar. De in 2001 ingevoerde ‘basisrechten’ voor zonevreemde gebouwen voorzagen dat men overal minstens zijn dakstructuur zou mogen vernieuwen, en verbouwen binnen het bestaande volume. De basisrechten heetten onbeperkt in de tijd: “Bij het opstellen van een gemeentelijk ruimtelijk uitvoeringsplan kan niet worden getornd aan de basisrechten. De gemeenten kunnen nog steeds oordelen die rechten uit te breiden.” Dat was ten minste toen zogenaamd ‘de bedoeling’ van de parlementsleden, na te lezen in het parlementair verslag. Die uitspraken komen echter niet overeen met de eigenlijke tekst van het decreet. Daar staat dat de basisrechten slechts gelden bij een bestaand plan van aanleg van de ‘oude stijl’ (gewestplan, APA of BPA). Van zodra een ruimtelijk uitvoeringsplan (RUP) van de ‘nieuwe stijl’ in werking treedt, vervallen dus die basisrechten. Minister Van Mechelen bevestigde op 28 april 2005 in de commissie ruimtelijke ordening dat de gemeenten de ‘basisrechten’ wel degelijk mogen beperken.

 

De gemeenten moeten in hun ruimtelijk structuurplan zeggen wat ze in hun latere RUP zullen doen met de zonevreemde woningen. Het belooft niets goeds. Geel wil voor woningen die nu in kwetsbare gebieden liggen geen enkele vergunning meer geven om te verbouwen binnen het bestaande volume. In Sint-Truiden zijn 48 zonevreemde woningen in een kmo-zone op termijn veroordeeld tot afbraak, door wat de gemeente zelf een 'uitdoofbeleid' noemt. Ze zullen enkel kleine, vergunningsvrije instandhoudingswerken mogen uitvoeren, maar hun dak dus niet meer mogen vernieuwen of een muur heropbouwen. In Willebroek staat een aantal zonevreemde woningen hetzelfde lot te wachten. Aartselaar voorziet hetzelfde voor zonevreemde woningen gelegen in de economische as van de A12. De gemeenten kunnen dus perfect legaal alle rechten van de zonevreemden afnemen zonder enige vergoeding. Hebben de Vlaamse parlementsleden de naar schatting 160 000 eigenaars van een zonevreemde woning in 2001 bewust belogen en bedrogen? Wil het Vlaams parlement dat iemands woning en wellicht enig duurzaam bezit op termijn waardeloos wordt, zonder enige schadeloosstelling? Het is wellicht minder spectaculair dan de afbraak van één woning met een bulldozer, maar de regeling heeft wel hetzelfde resultaat. Het Vlaams parlement is op basis van het huidig decreet over zonevreemden op termijn verantwoordelijk voor veel meer afbraken dan de inspectie. Er is niet eens een bouwmisdrijf voor nodig, en er moet niet eens een rechter tussenkomen.

 

Van Mechelen wil bij bouwmisdrijven de bulldozer vervangen door een boete. Volgens het verjaringsdecreet kan een gebouw met een verjaard bouwmisdrijf niet als vergund worden beschouwd, maar hoogstens als ‘gedoogd’. Zelfs al heeft men een forse boete betaald. Voor een gedoogde constructie kan men later nooit nog een vergunning bekomen. Gezien elke vernieuwing van de dakstructuur of het heropbouwen van bestaande muren vergunningsplichtig is, betekent dit, ook na verjaring, op termijn het verval van een gebouw. Al te dikwijls is de nieuwe eigenaar van een gebouw het slachtoffer, want hij kan bij de koop niet weten dat er een (niet geverbaliseerde) bouwovertreding gebeurde. Hij kan vandaag en in de volgende jaren geen sluitende informatie van de gemeente krijgen over de al of niet begane bouwovertredingen. Van Mechelen heeft geen bulldozers meer nodig, de eigenaars van een verjaard bouwmisdrijf zullen er toe gedwongen worden er zelf voor te zorgen. Anders zullen ze met de tijd nog een heffing op leegstand en verkrotting moeten betalen. Het Vlaams parlement is op basis van het huidig decreet over de verjaring op termijn verantwoordelijk voor veel meer afbraken dan de inspectie. Bovendien: wat heeft de vernieuwing van de dakstructuur met de ruimtelijke ordening te maken? Dit moet terug vergunningsvrij worden. 



10:29 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-06-05

nr 56 juni 05

Inhoud:
Welvaart in gevaar
Concurrentievervalsing? Het monopolie van de overheid bij sociale woningbouw
Zonevreemden bedrogen: de 'permanente' basisrechten zijn uitdovend
Actieplan Reguleringsmanagement 2005
Eigendomsrechten onaantastbaar: decreet RO is een omkering van dit principe
 
EDITORIAAL

Welvaart in gevaar

 

De Vlaamse overheid brengt onze welvaart in gevaar

 

In het aprilnummer meldden we reeds dat de zogenaamde ‘permanente basisrechten’ voor zonevreemden niet verworven zijn. In tegenstelling tot de grote beloften van 2001 en 2002 gelden die basisrechten slechts tot er een ruimtelijke uitvoeringsplan van toepassing is. Ofwel hebben de Vlaamse parlementsleden in 2001 en 2002 gelogen, ofwel hebben ze een slordige decreettekst geschreven, die niet met hun bedoelingen overeenkwam. Het eerste lijkt nu het geval, zoals blijkt uit een antwoord van de minister op een parlementaire vraag. (Zie blz. 3). Willen de Vlaamse parlementsleden echt dat iemands woning en wellicht enig duurzaam bezit op termijn waardeloos wordt, zonder enige vergoeding? Ze kunnen bewijzen dat ze geen leugenaars zijn door in het decreet zelf de basisvoorwaarden toepasbaar te verklaren voor RUP’s.

 

Na de ‘basisrechten’ kwam midden 2003 de verjaring. De decreettekst hierover was weer eens zo slordig opgesteld, dat nadien meteen totaal tegenstrijdige vonnissen werden uitgesproken. De ene rechtbank meende dat een misdrijf verjaard was, en er dus geen herstel in de oorspronkelijke staat meer kon gevonnist worden, een andere rechtbank meende dat alleen geen boete en/of gevangenisstraf meer kon uitgesproken worden, maar wel nog de afbraak bevolen. Het zal u maar overkomen: al of niet tot afbraak veroordeeld worden, afhankelijk van de interpretatie van een decreet. Het duurde tot januari 2005 om uitsluitsel te krijgen. Dit kwam er niet dankzij een initiatief van de decreetgever, maar was er een arrest van het Arbitragehof nodig. Om de door parlementsleden (!) aangeklaagde ‘sabotage’ van het verjaringsdecreet door de stedenbouwkundige inspectie en willekeur bij de vervolging en uitvoering van oude bouwmisdrijven te verhinderen, werd in 2003 voorzien in de oprichting van een Hoge Raad voor het Herstelbeleid. Twee jaar later werkt die nog steeds niet. Erger nog: de benoemingen die in april 2005 in het Staatsblad werden gepubliceerd bevatten zogenaamd ‘een aantal materiële onvolkomenheden’. Het benoemingsbesluit werd ingetrokken, en de procedure herbegint in juni van vooraf aan, met de publicatie van een nieuwe oproep om zich kandidaat te stellen (zie blz. 6).

 

Ooit was er sprake van grondige wetsvereenvoudiging, en een vermindering van de administratieve lasten met minstens 25%. Een van de bejubelde vereenvoudigingsprojecten betreft de ‘integrale milieuvoorwaarden’. Twee pilootpakketten met integrale voorwaarden zijn nu uitgewerkt: voor garages en schrijnwerkerijen. Maar, noch het regelgevend kader, noch de uitwerking van het concept, voldoen volgens zowel de SERV als de MiNa-Raad om deze pakketten in werking te laten treden.

 

De decreetteksten worden altijd maar slechter, en de ooit met veel tamtam aangekondigde vereenvoudiging van de regelgeving en vermindering van de regellasten blijken vooral een papierberg aan nota’s zonder veel uitwerking in de praktijk. (Zie blz. 4-5). Het ‘Actieplan Reguleringsmanagement 2005’ voorziet geen enkel nieuw project bij Ruimtelijke Ordening. Vlaanderen stond in 1995 nog net na de top-drie van welvarende Europese lidstaten en regio’s, maar zakte al in 2001 tot een middenpositie, ondermeer door een gebrekkige administratie. Het is er ondertussen niet op verbeterd. De Vlaamse regelgever speelt dus met onze welvaart als ze niet onverwijld echt werk maakt van minder maar betere regelgeving.



17:24 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |