03-06-05

nr 56 juni 05

Inhoud:
Welvaart in gevaar
Concurrentievervalsing? Het monopolie van de overheid bij sociale woningbouw
Zonevreemden bedrogen: de 'permanente' basisrechten zijn uitdovend
Actieplan Reguleringsmanagement 2005
Eigendomsrechten onaantastbaar: decreet RO is een omkering van dit principe
 
EDITORIAAL

Welvaart in gevaar

 

De Vlaamse overheid brengt onze welvaart in gevaar

 

In het aprilnummer meldden we reeds dat de zogenaamde ‘permanente basisrechten’ voor zonevreemden niet verworven zijn. In tegenstelling tot de grote beloften van 2001 en 2002 gelden die basisrechten slechts tot er een ruimtelijke uitvoeringsplan van toepassing is. Ofwel hebben de Vlaamse parlementsleden in 2001 en 2002 gelogen, ofwel hebben ze een slordige decreettekst geschreven, die niet met hun bedoelingen overeenkwam. Het eerste lijkt nu het geval, zoals blijkt uit een antwoord van de minister op een parlementaire vraag. (Zie blz. 3). Willen de Vlaamse parlementsleden echt dat iemands woning en wellicht enig duurzaam bezit op termijn waardeloos wordt, zonder enige vergoeding? Ze kunnen bewijzen dat ze geen leugenaars zijn door in het decreet zelf de basisvoorwaarden toepasbaar te verklaren voor RUP’s.

 

Na de ‘basisrechten’ kwam midden 2003 de verjaring. De decreettekst hierover was weer eens zo slordig opgesteld, dat nadien meteen totaal tegenstrijdige vonnissen werden uitgesproken. De ene rechtbank meende dat een misdrijf verjaard was, en er dus geen herstel in de oorspronkelijke staat meer kon gevonnist worden, een andere rechtbank meende dat alleen geen boete en/of gevangenisstraf meer kon uitgesproken worden, maar wel nog de afbraak bevolen. Het zal u maar overkomen: al of niet tot afbraak veroordeeld worden, afhankelijk van de interpretatie van een decreet. Het duurde tot januari 2005 om uitsluitsel te krijgen. Dit kwam er niet dankzij een initiatief van de decreetgever, maar was er een arrest van het Arbitragehof nodig. Om de door parlementsleden (!) aangeklaagde ‘sabotage’ van het verjaringsdecreet door de stedenbouwkundige inspectie en willekeur bij de vervolging en uitvoering van oude bouwmisdrijven te verhinderen, werd in 2003 voorzien in de oprichting van een Hoge Raad voor het Herstelbeleid. Twee jaar later werkt die nog steeds niet. Erger nog: de benoemingen die in april 2005 in het Staatsblad werden gepubliceerd bevatten zogenaamd ‘een aantal materiële onvolkomenheden’. Het benoemingsbesluit werd ingetrokken, en de procedure herbegint in juni van vooraf aan, met de publicatie van een nieuwe oproep om zich kandidaat te stellen (zie blz. 6).

 

Ooit was er sprake van grondige wetsvereenvoudiging, en een vermindering van de administratieve lasten met minstens 25%. Een van de bejubelde vereenvoudigingsprojecten betreft de ‘integrale milieuvoorwaarden’. Twee pilootpakketten met integrale voorwaarden zijn nu uitgewerkt: voor garages en schrijnwerkerijen. Maar, noch het regelgevend kader, noch de uitwerking van het concept, voldoen volgens zowel de SERV als de MiNa-Raad om deze pakketten in werking te laten treden.

 

De decreetteksten worden altijd maar slechter, en de ooit met veel tamtam aangekondigde vereenvoudiging van de regelgeving en vermindering van de regellasten blijken vooral een papierberg aan nota’s zonder veel uitwerking in de praktijk. (Zie blz. 4-5). Het ‘Actieplan Reguleringsmanagement 2005’ voorziet geen enkel nieuw project bij Ruimtelijke Ordening. Vlaanderen stond in 1995 nog net na de top-drie van welvarende Europese lidstaten en regio’s, maar zakte al in 2001 tot een middenpositie, ondermeer door een gebrekkige administratie. Het is er ondertussen niet op verbeterd. De Vlaamse regelgever speelt dus met onze welvaart als ze niet onverwijld echt werk maakt van minder maar betere regelgeving.



17:24 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.